Twitter Tunes – 6


***

Continue reading

Şiir Pazarı : Sevgi dedikleri şey nedir ki!


 

Solmaya yüz tutan fotoğraflardaki anılar mı acaba!

Sen bendeki resimlerinde soldukça
Daha da canlanırsın, yaşarsın içimde
Seni sevmek ah ne güzel baharda çimde
Tazeliğinle, kokunla ruhuma doldukça
Anılarım seninle renkleniyor
Yanımda olmasan da yokluğunla varsın
İçimde bir akşam güneşi gibi kanarsın
Unutuluşun, özlemimde seni deniyor

Sedat UMRAN

© Üzeyir Lokman Çaycı

***

Continue reading

«İnsanlık Mahallesi»nde, Kahveler dopdolu…


 

…Çaresizlik!

Sigara dumanı izmarit ve adam dolu kahveler…
Masa sandalye faraş
Ve yavaş yavaş tükenen insanlarla dolu kahveler…
Millet kahvede.
Millet aç.
Açlarını doyurmak için tüketmiş kendini koca bir Millet…
O ne menem bir acıdır açlık acısı
Bilemezsiniz!
Yıl yıl ay ay saat saat kabaran bir acıdır o.
Onu sen açlara sor, kendine sor…
Açlığın suratımızda şaklayan kırbacıdır o…
Devlet eziği, dışlanmış,
Gömügömüverirler hırsızlar:
Aydını…
Aydınlığı…
Işığı…
Sanatı…
İnsanlığı kendi zindanlarına…
Ama ne gam?
Güne çıra olmadan inse de akşam:
Doğacak elbette iki binli yılların şafağına bir güneş gibi…
Zengin yalnızlığında unutulmuş
Bu yoksul,
Bu çaresiz, olan…

© photocredit

***

Continue reading

Şiir Pazarı : «Prangalı Yaşam…»


 

Sevgiden yoksun insanların düzeninde, düştünmü her şey kırılır!

Seni, anlatabilmek seni.
İyi çocuklara, kahramanlara.
Seni, anlatabilmek seni,
Namussuza, halden bilmez,
Kahpe yalana.
Ard arda kaç zemheri,
Kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu.
Dışarıda gürül gürül akan dünya…
Bir ben uyumadım,
Kaç leylim bahar,
Hasretinden prangalar eskittim.
Saçlarına kan gülleri takayım,
Bir o yana,
Bir bu yana…
Seni, bağırabilsem seni,
Dipsiz kuyulara,
Akan yıldıza,
Bir kibrit çöpüne varana,
Okyanusun en ıssız dalgasına
Düşmüş bir kibrit çöpüne.
Yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin,
Yitirmiş öpücükleri,
Payı yok, apansız inen akşamdan,
Bir kadeh, bir cıgara, dalıp gidene,
Seni, anlatabilsem seni…
Yokluğun,
Cehennemin öbür adıdır
Üşüyorum, kapama gözlerini…

Ahmet Arif;

***

Continue reading

Zulüm Sarıyor Evreni Kara Bir Kefen Gibi…


 

Ama, Ufuklar Kıpkırmızı Kan…

Kartallar uçar tedirgin,
Çatal yürekleri kan-revaan…
Eritilmiş kurşunlarla dağlanır yürek;
Yanan yürekler
İçer kuyuyu kovadan.
Gün görüş günüdür;
Yol gösterir karanlıklar güneşe…
Acı acıyı tartar.
Yırtar mahpushane “Dam” larını güvercin kanatları,
Yırtık yüreklerimiz kan-reva-aan.

***

Continue reading

Şiir Pazarı: Herkes Kendi Havasında…


 

Bir Garip Dünyada…

Garip bir dünyada yaşıyoruz
Sevgi, saygı, mutluluk
Dostluk, eşitlik, özgürlük
Herşeyin dolara endekslendiği
Herşeyin tüketildiği
İstatistiksel
Ve sanal…
Para oltanın ucunda bir yem
İnsanlar ona takılma yarışında
Kimi yirmi, kimi kırk yaşında
Sonuçta da güzellikler
Ya konserve kutusunda
Ya da birer ızgara
Sermayenin tavasında…
Eski gerçek değerler
Ya tozlu raflardaki
Kimsenin okumadığı
Kitaplar arasında
Ya da kimsenin dinlemediği
Yaşlı uzmanların kafasında
Ve kimse kimseyi umursamıyor
Herkes kendi havasında…

Yakup Yurt

© Desenler: Üzeyir Lokman Çaycı

***

Continue reading

Şiir Pazarı: Unutulmuşluklar arasında…


 

Kaybettiklerimi arıyorum, ne kalmış geriye, sormuyorum!

p_3070_o

Ey bilim ekenler halk tarlasına
eğer güveniniz yoksa toprağa
cılızsa ektiğiniz tohum
inancınız az, gücünüz eksikse
Yüzünüz gülmeyecektir hasat gününde
Tanelerin boş çıkmasına hazır olun!
Nerdesiniz ey yiğit kişiler, dinç yüzlüler?
Gözüpek, kararlı ve bilinçliler?…
İleri!
Bilge, iyi ve sonsuz olanı ekin
Ekin ve gözleyin
Halkın neler yaratabileceğini…


Nekrasov

***

Continue reading

%d bloggers like this: