Şiir Pazarı : Ab-ı Derya…


 

Bazen durgun, bazen fırtınalı…

Daldı gözlerim
Denizin o tirşe ve hareli gözlerine
Derken Poseydon’la beraber
Kaldırıp başlarımızı güneşin
Gülkokusu bacaklarına baktık

Derken martılar geçti
Sıyırarak suları yanımızdan
Karşı sahilde akşamla yanan
Beş pare cama gömmek için bizi…

Can Yücel

© photocredit: All photos by Leonid Afremov [Official Web]
[Official Page – Facebook]

☀ ⛵ ♆

Continue reading

Şiir Pazarı: Kadın…


 

Uğrunda şiirler yazılan, âşkları karşılıksız veya yarım bırakanlar!

Bir kere sevdaya tutulmaya gör;
Ateşlerde yandığının resmidir.
Aşık dediğin, Mecnun misali kör;
Ne bilsin alemde ne mevsimidir.

Dünya bir yana, o hayal bir yana;
Bir meşaledir pervaneyim ona.
Altında bir ömür döne dolana
Ağladığım yer penceresi midir?

Bir köşeye mahzun çekilen için,
Yemekten içmekten kesilen için,
Sensiz uykuyu haram bilen için,
Ayrılık ölümün diğer ismidir.

Cahit Sıtkı Tarancı

© photocredit

***

Continue reading

Türk Milleti’nin sürüklendiği süreç…


 

Amaçsız bir sürüye dönüşüm!

turkiye_cinari

Biz ince bel, elâ göz, sütun bacak için sevmedik güzelim
Gümbür gümbür bir yürek diledik kavgamızda…
Ateşin yanında barut, barutun yanında ateş olasın diye! ..
Rakı sofralarında söylenip, acı tütün çiğnercesine sevdik

ANLAYAMADILAR…

***

Çınarı yıkmak için
baltayı köküne vururlar.
evi yıkmak için
sokarlar kundağı temele.
Kartal uçmaz olur
kanadı kırılınca.
düşünebilir miyiz
başımız vurulunca?
Onlar köküdür memleketin,
dallara yürüyen su
bu kökte saklıdır.
Onlar umudun temeli,
onlar kanadı hürriyetin,
halkın aklıdır.
Kaç kere kaç yerde baltalandı kök
yürümez oldu su
dallar kurudu.
Kırıldı kanat
öldürdüler aklı;
Ve sonra yolladılar insanları salhaneye.
Çünkü böyledir
asrımızın gerçeklerinden biri.

***

Yeter artık Yenicami tıraşı,
yeter!
Ayağa kalkın efendiler…

Nazım Hikmet

© photocredit

***

Continue reading

Bir «Tutam Umut!»


 

hope

Onlar;
Bursa da havlucu Recebe,
Karabük fabrikasında tesviyeci Hasana düşman,
fakir köylü Hatçe kadına,
ırgat Süleymana düşman,
sana düşman, bana düşman,
düşünen insana düşman,
vatan ki bu insanların evidir, sevgilim,
onlar vatana düşman…
Onlar ümidin (de) düşmanıdır sevgilim,
akar suyun,
meyve çağında ağacın,
serpilip gelişen hayatın düşmanı….
Çünkü ölüm vurdu damgasını alınlarına:
– çürüyen diş, dökülen et -,
bir daha geri dönmemek üzre yıkılıp gidecekler.
Ve elbette ki, sevgilim, elbet,
dolaşacaktır elini kolunu sallaya sallaya,
dolaşacaktır bu güzelim memlekette hürriyet…
Nazım Hikmet.

 

***

Continue reading

Bir Devin İki Gözü…


Moskova – St.Petersburg

Bir eski Acem şairi:
«Ölüm âdildir» — diyor, —
«aynı haşmetle vurur şahı fakiri.»
Boşuna hiddet ediyorsunuz.
Biliyorum,
ölümün âdil olması için
hayatın âdil olması lâzım, diyorsunuz…
Hiç duymadınız mıydı kardeşim,
herhangi bir şahın bir gemi ambarında
bir kömür küfesiyle öldüğünü? …
Nazım Hikmet
Ölüme Dair
[Tamamı.]

© photocredit

***

Continue reading

Dr.M.Halit Umar, Küba’dan sonra Vietnam’ı anlatıyor…


…dönmüş olsa da evine, ruhu ve gönlü bu «dramalar» ülkesinde kalmış anlaşılan!

Kucuk Kiz Cocugu. kimphucphanthi Kapıları çalan benim. Kapıları birer birer. Gözünüze görünemem. Göze görünmez ölüler. Hiroşima’da öleli oluyor bir on yıl kadar. Yedi yaşında bir kızım, büyümez ölü çocuklar. Saçlarım tutuştu önce, gözlerim yandı kavruldu. Bir avuç kül oluverdim, külüm havaya savruldu. Benim sizden kendim için hiçbir şey istediğim yok. Şeker bile yiyemez ki kâat gibi yanan çocuk. Çalıyorum kapınızı, teyze, amca, bir imza ver. Çocuklar öldürülmesin. Şeker de yiyebilsinler.
Nazim Hikmet

***

Continue reading

Twitter Tunes – 4


twitter_tunes

***

Continue reading

%d bloggers like this: