Şiirsel Günce: Kendin Ol ve Dürüstlüğü Tanrılaştıran Kadın…


Daha önce hiç bir yerde yayınlanmamış şiirsel günceler ile dün-bugün-dün arasında gel-gitler…

Bircan ÜNVER

Ve dün’e dair bir özlemim yok
ona takılıp kalmadığım için de
mutluyum
çünkü
bana dürüst olmamış birinin
daha uzun bir süre duygusal ve düşünsel
dünyamı kendi yörüngesinde
tutmasına izin veremezdim
kendi duygusal ve düşünsel özgürlüğümü
kazanmam ve gelişebilmem için…

***

Continue reading

DÜNYA İNSANLIK SEVGİ VE KARDEŞLİK GÜNÜNE AÇIK MEKTUP


HADİİİİ, OLCAY’CIĞIM, KALK ARTIIIIK…

Continue reading

14 Şubat, DÜNYA İNSANLIK SEVGİ GÜNÜ OLSUN


Şiirsel Günce!

Bircan ÜNVER

 

Gençliğimde bilmezdim,
14 Şubat’a ilişkin hiç birşey…
Sanırım ilk kez Gelişim Yayınları’nda [*] çalışırken
Dergilerinden birinde kapak konusu olduğunda okumuştum…
Anlamı çok dar gelmişti o zaman…
Sonrasında da, hem çok dar hem de çok ticari…

***

Continue reading

Otobiyografik Şiirsel Günce


 

TUTUNDUM UZAY’IN KANATLARINA…

Ben de tutundum o devasa UZAY’ın kanatlarına
Bir kez değil, bin kez, belki de yüzbin kez ve sımsıkı tutundum
Her zamankinden çok daha fazla sevdim
Bu iki ülke – iki kıta arasında ki otuz yıl kadar sallanmakta olan salıncağımı
Uzayın görünmeyen devasa kanatları
Getirdi hepimizi imgemde bir araya uzay-zaman-coğrafya-mekan demeden…

Demek ki tüm fiziki uzaklıklar ve ayrılıklar da
Yine düşüncelerde başlayıp
düşüncelerde bitermiş!

Bircan ÜNVER

© photocredit

***

Continue reading

Uyanmak ve bir daha uyumamak…


 

Geçmişe Şiirsel Yolculuk!

Hep tedirgin oluşum
Belki de
Ya düşlerime doğru
Yol alamazsam
Endişesindendi…

Şiir ve fotoğraflar:
Bircan Ünver

***

Continue reading

«Galaktik Beyin» ile Buluşma…


 

The greatest tragedy in mankind’s entire history may be the hijacking of morality by religion.
Sir Arthur C. Clarke

Çoğu kimse, sana ulaşmanın – görüşmenin imkansızlığına dem vururdu…
Girmiştim bir kez vizyonunun etki alanına ve bir röportaj yapmak istiyordum…

Bir gazetede okumuştum New York’ta olduğunu o sıralar…
Hemen otelini öğrenip aramıştım ki, bu otel “2001: Uzay Macerası”nı da yazmış olduğun,
Adına bir Plaket’in de duvarında asılı olduğunu da çok sonradan öğrenmiş olduğum bir otel…

Ve ne büyük bir rastlantı ki, New York’a 1990 yılında ilk ayak bastığım ve benim de kalmış olduğum oteldi, Hotel Chelsa…
Haberi okur okumaz hemen aramıştım oteli…
Maalesef o sabah ayrılmıştın Sri Lanka’ya dönmek üzere
Çok üzülmüştüm ama yapacak bir şey de yoktu o an…

© photocredit

***

Continue reading

Elaziz’den bir «Sivas Kızı» geçti…


 

Cumhuriyet, Anadolu ve İnsanlık İşte Bu İnsanlar Sayesinde Ayakta! Duruyor

***

Continue reading

%d bloggers like this: