İstanbul’u dinliyorum, gözlerimde yaş…


Silâhların yeryüzünde topyekün bağlanmış olduğu bir gün için aciliyet ve özlemle…!

bircan-unver-in-front-of-the-un1

Bircan Ünver

Canım İstanbul’um..
Türkiye’m..
Bir kez daha sözün bittiği yerdeyiz!
‘Yetsin’ demelerin; ‘Bu artık son olsun’ demelerin, hiçbir şey ifade etmediği bir yerlere sürüklendik, uzun bir süredir.
Ve sanki aksine/inadına sürdürülen-yürütülen bu durumlar karşısında, aciz olmak ya da haykırmak arasında hiçbir sınırın da kalmadığı bir noktaya getirildik!
Ve Kızılay’ın ardından, bu kez neden İstiklâl Caddesi ?!

***

istiklal

Türkiye’deki laik ve demokratik temel yapının, tüm insanlarının ve yüzlerinin de bir geçit/tören alanı..

Türkiye’mizin sembolü olan İstiklâl Caddesi’nde sokağa çıkmaya, İstiklâl’de yürümeye korkutulmaları..

Yaşama alanlarının daraltılması kadar, Dünya çapında da; Türkiye’nin turizm, doğrudan yatırım gibi alanlarının sürekli tehdit altında tutulması..

İşte böyle bir durum karşısındayız !

Her şeyden önemli ve sarsıcı olanı ise; insanların canıyla, kanıyla, hayatlarıyla oynanarak, heba edilerek Türkiye’nin küresel gündemde oturtulmak istenilen konumun belirlenmesine çalışılması..

Sorgulanması gerekenlerden biri de budur!

Bu yöntemlerle, dayatılmakta olan hiçbir şeyden ne Türkiye, ne komşu ülkeler ve ne de dünyanın güvenliği kazançlı çıkar.
İnsanlık adına hiçbir hayır getirmez ve getirmeyecektir de…

***

ANKARA

İnanılır gibi değil!

Yazdıklarımın üzerinden daha 7 gün bile geçmemişken (14 Mart) İstanbul/İstiklâl üzerine yazacağımı aklımın köşesinden bile geçirmedim!

O günkü duygularımı aşağıdaki şekilde ifade etmiştim:

Sevgili Ankara, yüreğim kan ağlıyor…

Ve bu bir günün sonucu değil. İnsanı gelişmeye, iyileştirmeye değil; onlarca savaşa, gerilime, iç çatışmalara aktarılan milyarlarca doların, silaha yapılan yatırımların sonuçlarıdır bunlar!

Gencecik çocukları, insanları onların zayıf, eğitimsiz, ekonomik açıdan güçsüz ve toplumda eşit düzeye erişemeyerek dışlanmışlıklarından yararlanarak, onları kullan, istismar et…

Bu çocukları canlı bomba olmaya itenler utansın!

Hepinizi insanlık adına kınıyorum…

İnsanlığı, başta sokaktaki masumlar olmak üzere, insanı hedef alan, bu çocukları hangi ideoloji veya siyasi amaç/hedef için olursa olsun, verdikleri örtülü veya açık destekler sonucu silâha dönüştürenleri de yine insanlık adına kınıyorum.

Kınamakla da kalmayıp, utanç duyuyorum!

Gidenler asla geri gelmez hiçbir şey geri getiremez!

Bu andan itibaren, bundan sonra benzerlerinin bir daha asla yaşanmaması için yapılması gereken neyse, yapılmalı hem ülke hem de dünya çapında yapılmalı.

Ne zaman bitecek bu iç terör?

Ne zaman kökü tamamen kurutulacak bu tür saldırıların?

Bu saldırılar onlarca yıldır devam ediyor, ettiriliyor.

Temennim bir daha asla benzeri, benzerleri yaşanmasın, yaşatılmasın, yaşattırılmasın!

Sen misin temenni eden!

Al sana İstiklâl…

*

lightmillennium_ad

twitter

facebook

facebook

linkedin

sans-titre

isikbinyili_s2_09

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: