Gazi Köşkü serindir…


Dicle Nehri ise derindir. Sen ağlama garip anam, bu demler geçicidir!

1280x720-9dj

halit-umar1a

© Dr.Halit Umar.

Möble yerine de geçen kocaman radyonun sesini biraz daha açıyorum. Sonbaharın soluk renklerinde bir gün daha sona ererken ortalığı incesaz topluluğunun çaldığı melodiler [1- Denizde Akşam] ; [2- Suzan Suzi] ; [3- Üsküp Sevdası] ; [4- Diyarbakır için] dolduruyor.
İsmail Hakkı Bey’in Ferahfeza Peşrevini [5- Ferahfeza] tamburi Cemil Bey’in aynı makamdaki saz semaisi [6- Şedaraban Semai] izliyor. Duvara yaslanıp kulak kesiliyorum. Kapının önündeyim, gölgeler uzun, hava hala sıcak.

suzan_suzi

Necdet Yaşar’ın tanbur taksiminin [7- Nihavend] ardından tamburi Ali Efendi’nin Suzidil peşrevini [8- Süzidil] dinliyorum. Sözcüklere dökemediğim bir duyguyla hafiften baş gösteren bir melankolinin içindeyim. Tatyos Efendi’nin Kürdili Hicazkar saz semaisi [9- Kürdîlihicâzkâr] ile program sona eriyor.

Ne zaman saz eserlerini dinlesem anılar beni kaçınılmaz olarak Akhisar’a, çocukluk yıllarıma geri götürüyor. Merdivende oturmuş ya da ayakta durup duvara dayanmış, bazen gözlerini bile yummuş, saz eserleri ve incesaz yayınını dinleyen bir çocuk oluveriyorum…

Siz de zaman zaman bu denli gerilere gider, o günleri bir daha yeniden yaşar mısınız?

Bu da yaşlılık illetinin bir kaçınılmazı mı acep?

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: