88. yılında T.C.


Balkonuma astığım ay yıldızlı bayrağımın boynu bükük bugün…

 

©M.Halit Umar 

İçimden hiç yazı yazmak gelmiyor şu son günlerde… Sayısız şehit haberleri, Van depremi… derken Türkiye’de geçirdiğim günlerim hep acılı sancılı… 29 Ekim Cumhuriyet Bayramımızı bile kutlayamadık! İçimden gelmiyordu yazmak… ta ki karşıma  Yerelce’de , Van gezimde çektiğim fotoğraflarımdan ve yazılarımdan  alıntıları görene kadar.

(Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi’ndeki konferansta)

 

Tanımı zor bir çaresizlik bastırıyor bedenimi, ruhumu, kalemimi, her şeyimi. İsyan etmenin faydası olmayacağını biliyorum. Deprem günü Adilcevaz’daki baston yapım ustası  Cumali‘yi aradım.

(Sağ başta, solumdaki, Cumali, diğerleri imam ve ilkokul öğretmeni, Adilcevaz)

Bildiğin, gördüğün her şey yıkıldı, çok can yok oldu buralarda, Erciş yerle bir… Dostlar sağ olsun! dedi. Hüzünlendim derinden, ona belli etmeden iyi dileklerimi sundum.

 

Orada, dokuz yıl önce tanıdığım bir dostum sağ ve salim. Sağ ve salim olmayanlar da var… Yastayım. Kederim ne denli büyük olursa olsun Cumhuriyet Bayramımızı kutlamak bana daha bir birlik beraberlik, dayanışma ve el ele olma duygusu verecekti. Ne ki… Balkonuma astığım ay yıldızlı bayrağımın boynu bükük kaldı.

 

Orada, uzak bir diyarda,Canım, başım, gözüm üstünediyen nice diller suskun.Van nire Rotterdam nire!  demeyin. Orada, uzakta, dostlarım var benim,

(Yol kenarında koyun sürüleri ve Kürt kardeşlerimden biriyle) kimi hala enkaz altında. O enkaz ki beni de ezip geçiyor, yüreğim kanıyor, insanlığımdan utanıyorum.

 

29 Ekim 1923 doğum tarihli Cumhuriyetimiz uzun ömürlü ve Cumhuriyet Bayramımız kutlu olsun dostlar.

 

30 Ekim 2011

Dr.M.Halit Umar’ın Yerelce’de yayınlanan diğer yazılarını okumak için !

 

 

%d bloggers like this: