War Crime Hypocrisy : International Society seeks really the Right and Justice ?!.


UNSC 1973 Decision vs. UN 1950 Nurnberg Principles: “Mr. Sarkozy & War Crime”

“Bakalım, Uluslararası Topluluk eskiden olduğu gibi sadece kaybeden tarafı mı Uluslararası Ceza Adalet Divanlarına gönderecek, yoksa gerçekten Hak ve Hukuku arayacak mıdır ?!. “

* * * * *

©Av.Hakan Hanlı

United Nations Security Council (“UNSC”)’s decision with the numbered 1973 that has been taken during its session numbered 6498 convened on the date of 17 March 2011 (“Decision”) states that “any member country is entitled to intervene in order to implement this decision “solely”” in contrary to the intervention decisions taken previously regarding Iraq, Somalia, and Afghanistan.
UNSC Decision draws the borders of the intervention in the broadest sense, e.g. refuses occupation of Libyan, breach of its independence and national sovereignty and disintegration thereof.

At the same time, UNSC Decision refers to the decisions of Arab States League, African Union, and Organization of Islamic Conference (“OIC”) dated 10 and 16 March 2011. Under none of the referred decisions an intervention of any UN Member State is addressed.

UNSC Decision numbered 1973 has been voted on 18:45 p.m. NewYork time and taken upon “affirmative votes” of 10 member states, whereby 5 member states have “abstained from voting”. According to information that has not been published until yet, first French Mirage-jets have took off on 23:45 p.m. GMT, which means “at the same time” !. Under these circumstances, it is questionable whether granting of the authorization to implement UNSC Decision to “any member state solely” as stated under 4th & 8th Articles of the UNSC Decision is necessarily an effort and a victory of French diplomacy ?!. We have no information about this. However, impatience of French government and its president have put them under serious liability from a legal point of view, which we cannot deny.

However, French diplomacy has made a serious mistake in interpreting of 8th Article of the UNSC Decision. A matter that is being avoided nowadays as a result of political reasons puts France and its officers in a position of “initiation of an attack to a sovereign country without declaration of war” under UN 1950 Nurnberg Principles (VI)*.

Since it would not be possible to accept an implementation such as “We comply with some provisions of UN decisions and we avoid some other of them”, the attack of France cannot be perceived as being in accordance with the UN decisions.

According to our opinion, this liability emerged in two stages:

1. Firstly, sabotage of UN General Secretary’s seeking amicable solution according to 2nd Article of the Decision numbered 1973 through its special representative and constitution of a committee by African Union for the same purpose and imposing of the immediate actual war status on UN. Especially, 4th and 8th Articles of the UNSC Decision, in particular the latter, clearly stipulates close collaboration between UN Member State or States, Arab States League that will use power subject to informing them by virtue of a “notification” thereto.
However, French Government and its President did not comply with such stipulation, but they applied another activity by bombing Libyan Arab Socialist People’s Jamahiriya without complying with the stipulations set by UNSC Decision.

2. By keeping this in mind, let us scrutinize the second stage of liability. Following II. World War, a “madness” so called democracy has begun in the victorious countries. Man has pretended that the superiority of law would prevent any war as a result of which of United Nations has been organized. First duty of such organization has been prevention states from war. Although it has been everyone’s will that such prevention would be sustained through legal means, unfortunately many times arms have been taken. We know that…

However, we tend to forget the definitions of certain concepts and penalties given by United Nations legally. For example, following II. World War on which criteria the prosecution of the arrested Nazi War Criminals would base and which punishments they would receive and within following years certain adjustments regarding “Crimes Against Humanity*” and “War Crime*” have been always decided by UN. Consequently, whether its excuse is humanitarian such as providing aid to Libyan or political such as saving prestige of Mr. Sarkozy that he has lost in his own country, bombing of Libyan Arab Jamahiriya’s territory without complying with UN decisions would repeatedly saying constitute a “War Crime*” under UN 1950 Nurnberg Principles (particularly I, III, VI, VII *). And requires a serious thought thereon !.

Let us see, whether the International Society is going to send the losing party to International Criminal Court of Justice as it used to do so previously or whether they would seek really the Right and Justice ?!.

GLOBAL TOP TEN COUNSEL of YEAR 2010
« IUS EST ARS ÆQUI »

* Principles of International Law Recognized in the Charter of the Nüremberg Tribunal and in the Judgment of the Tribunal, 1950.

Principle I: Any person who commits an act which constitutes a crime under international law is responsible therefor and liable to punishment.

Principle III: The fact that a person who committed an act which constitutes a crime under international law acted as Head of State or responsible Government official does not relieve him from responsibility under international law.

Principle VI: The crimes hereinafter set out are punishable as crimes under international law:

(a) Crimes against peace:
(i) Planning, preparation, initiation or waging of a war of aggression or a war in violation of international treaties, agreements or assurances;

(ii) Participation in a common plan or conspiracy for the accomplishment of any of the acts mentioned under (i).

(b) War crimes: Violations of the laws or customs of war include, but are not limited to, murder, ill-treatment or deportation to slave-labour or for any other purpose of civilian population of or in occupied territory, murder or ill-treatment of prisoners of war, of persons on the seas, killing of hostages, plunder of public or private property, wanton destruction of cities, towns, or villages, or devastation not justified by military necessity.

(c) Crimes against humanity: Murder, extermination, enslavement, deportation and other inhuman acts done against any civilian population, or persecutions on political, racial or religious grounds, when such acts are done or such persecutions are carried on in execution of or in connexion with any crime against peace or any war crime.

Principle VII: Complicity in the commission of a crime against peace, a war crime, or a crime against humanity as set forth in Principle VI is a crime under international law.

BMGK 1973 Nolu Kararı vs. BM Nürnberg Prensipleri: “Mr. Sarkozy ve Savaş Suçu”

İstanbul, 25 Mart 2011

Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi (“BMGK”) 17 Mart 2011 tarihli 6498 inci oturumunda almış bulunduğu 1973 no.lu kararı (“Karar”) daha önceki Irak, Somali ve Afganistan hakkında almış bulunduğu müdahale kararlarında, benzeri olmayan bir şekilde, herhangi bir üye devletin “tek başına” bu kararı uygulayabilmek için müdahale edebileceğini belirtmektedir.

BMGK Kararı, kapsamlı bir şekilde müdahalenin sınırlarını çizmekte, örneğin Libya’nın yabancı güçlerce işgalini, bağımsızlığını ve milli hakimiyetine tecavüz ile parçalanmasını reddetmektedir.

BMGK Kararı, aynı zamanda Arap Devletler Birliği, Afrika Birliği ve İslam Konferansı Örgütü (“İKÖ”)’nun 10 ve 16 Mart kararlarına atıf yapmaktadır. Bu kararların hiçbirinde, tek bir BM üyesi devletin müdahalesi söz konusu değildir.

BM’nin 1973 sayılı kararı New York saati ile 6.45 p.m. de oylanarak, 10 üyenin “kabul”, 5 üyenin “çekimser” oyu ile kabul edilmiştir. Şu ana kadar yalanlanmamış bir bilgiye göre, ilk Fransız uçağı saat 11.45 p.m. GMT de hareket etmiştir ki, bu “aynı zamanda” demektir.

Bu durumda ister istemez, Karar’ın 4. ve 8. maddelerinde yer alan ve “herhangi bir üye devletin ‘tek başına’ bu kararı uygulayabilme yetkisinin tanınması”, Fransız diplomasisinin bir çabası ve zaferi midir ?. Bilgi sahibi değiliz. Ancak, Fransız hükümetinin ve Devlet Başkanının aceleciliği, hukuki açıdan kendilerini ciddi sorumluluk altına itmiştir ki, bunu inkar edemeyiz.

Ancak Fransız diplomasisi, Karar’ın 8. maddesinin tefsirinde ciddi bir yanlışa düşmüştür. Bu gün siyasi sebeplerden göz ardı edilen bir husus, Fransa ve yetkililerini, BM 1950 Nürnberg Prensipleri (VI) gereğince; “harp ilanında bulunmadan, bir egemen ülkeye saldırı başlatma” durumuna getirmektedir.

“BM’nin kararlarının bazı maddelerine uyarım, bazılarını göz ardı ederim” şeklinde bir uygulama söz konusu olamayacağına göre, Fransa’nın yaptığı saldırı, BM kararlarına uygun olarak, algılanamaz !.

Kanaatimize göre, bu sorumluluk iki kademede gerçekleşti:

1. İlki, BMGK 1973 sayılı Kararının 2nci maddesinde yer alan “BM Genel Sekreterinin barışçı bir çözüm araması için özel temsilcisini ve Afrika Birliğinin de aynı amaçla bir “komite tesis etmesini baltalaması” ve “derhal fiilen savaş durumunu Birleşmiş Milletlere “empoze” etmesidir”. 1973 sayılı karar. Bu kararın 4 ve 8. maddeleri, özellikle bu sonuncusu açık bir şekilde güç kullanacak devletin veya devletlerin Arap Devletleri Birliği ve Birleşmiş Milletlerle yakın işbirliği yapmaları ve bunlara önceden bir “notification” vererek bilgilendirmesini şart koşmaktadır. Oysa Fransız hükümeti ve Devlet Başkanı bu şarta uymadı.

Kararın uyulmasını istediği şartlara uymadan, Libya Arap Sosyalist Halk Cemahiriyesi’ni bombalayarak, bu kararın dışında bir icraata başvurdu.

2. Bunun bir kenara not ederek, gelelim ikinci kademe sorumluluğa. II. Dünya Savaşını takiben galip ülkelerde bir demokrasi “çılgınlığı” başladı. Demokrasilerde hukukun üstünlüğünün savaşa mani olacağı sanıldı ve Birleşmiş Milletler örgütü kuruldu. BM’in ilk görevi savaşa mani olmaktı. Arzu edilen, bunun hukuki yollarla gerçekleşmesi iken maalesef bir çok defa silaha da sarılmak gerekti. Bunu biliyoruz….

Ancak, BM’in hukuki olarak da bazı kavram ve cezaları da tarif ettiğini unutma temayülündeyiz. Örneğin II. Dünya Savaşının akabinde yakalanan Nazi Savaş Suçlularının hangi kriterlere göre yargılanacaklarını ve hangi cezaları almaları gerektiğini, daha ileriki yıllarda “İnsanlığa Karşı İşlenen Suçlar*” ile “Savaş Suçları*” hakkında bazı düzeltmeleri hep BM yapmıştır.

Saldırıyı dayandırdığı 4 ve 8. Kararlar, özellikle bu sonuncusu açık bir şekilde, BM’e üye bir devletin; Arap Devletler Birliği ve Birleşmiş Milletlerle yakın işbirliği yapmaları ve bunlara önceden bir “notification / ihbarname” vererek bilgilendirmesini şart koşmaktadır. Fransa, bu şarta uymamıştır !.

Ezcümle, bahanesi ister bir an önce Libya’ya yardım gibi insanî, ister Mr. Sarkozy’nin içerde kaybettiği prestijini kurtarmak gibi siyasî olsun, BM kararına uymadan Libya Arap Cemahiriyesi topraklarını bombalamak, BM 1950 Nürnberg Prensipleri (özellikle I, III, VI, VII) gereğince; tekrar edelim bir “Savaş Suçu (War Crime)*” dur ve üzerinde ciddi olarak düşünmeyi gerektirir !.

Bakalım, Uluslararası Topluluk eskiden olduğu gibi sadece kaybeden tarafı mı Uluslararası Ceza Adalet Divanlarına gönderecek, yoksa gerçekten Hak ve Hukuku arayacak mıdır ?!.

Kind regards

Hakan HANLI, Ph.D
Senior Attorney-at-Law
Member of Ankara & Brussels Bars
International Arbitrator, ICC

Istanbul, 26 March 2011

** More on Attn.Hakan Hanlı’s analysis.

%d bloggers like this: